پرسياوشان درهء سفيدرود و در مازندران ، آذربايجان ، كردستان ، لرستان و در جنوب ايران در شهبازان و كشور و بيشه در ارتفاعات 1200 - 1000 متر از سطح دريا ديده مىشود . در هند اين گياه به عنوان مدر ، قابض و در رفع ناراحتىهاى طحال تجويز مىشود . در استعمال داخلى به صورت دم‌كردهء 5 گرم گياه خشك در صد گرم آب جوش مخلوط با نعنا به عنوان قابض و در استعمال خارجى به صورت ضماد يا مرهم براى خرد كردن سنگ مثانه و كليه و معالجهء زردى و يرقان مفيد است . مصرف درازمدت اين دارو براى قلب و ريه مضر است لذا بايد توأم با صمغ عربى خورده شود و در مواردى كه روى مثانه عوارض جانبى دارد ، مىتوان با خوردن عسل رفع عوارض نمود . مقدار خوراك از گياه خشك و برگهاى آن 5 - 3 گرم مخلوط با آب عسل است .